Als ik het anderen zou vragen

..zouden ze zeggen dat je een lieve moeder bent en je best doet om het goed voor elkaar te hebben. Zij zien een leuke vrouw met blije kinderen, man en een fijne baan. Altijd druk, een heerlijk leven!

Als ik het aan jóu zou vragen

..zou ik in eerste instantie waarschijnlijk hetzelfde antwoord krijgen. Goed hoor. Druk druk, maar je mag niet klagen, we hebben allemaal wel eens wat. Daarna zou je me snel vragen hoe het met mij gaat.

Maar!

als ik goed door zou vragen, zou je me -als je me het vertrouwen gunt- vertellen hoe het écht met je gaat:

Woedeaanvallen

Je kind heeft bijna dagelijks woedeaanvallen en het lukt je niet meer hier rustig op te reageren. Ze lijken uit het niets te ontstaan, komen steeds vaker voor en worden steeds heviger, ook tegen anderen. Als dit zo doorgaat, vrees je dat je kind binnenkort geen vrienden meer zal hebben.

Je kind heeft pijn

Op school heeft je zoon moeite zich te concentreren en vaak kost het veel tijd om in slaap te komen. Hij klaagt over hoofdpijn, buikpijn, een vol of druk hoofd. De (huis-)arts kan niets vinden en je weet niet meer hoe je hem kunt helpen. Je voelt dat het met spanningen te maken heeft en dat breekt je hart.

Hooggevoelig

Sinds kort weet je van HSP (hooggevoeligheid) en herkent veel in je kind, maar ook in jezelf. Het is op zich fijn om antwoorden te vinden, maar ergens ben je bang dat je kind het niet gaat redden in de grote mensenwereld. Ze staat niet stevig in haar schoenen en draagt het leed van de wereld op haar schouders.

Overprikkeld

Bijna elke dag komt je zoon overprikkeld thuis van school en het hele gezin loopt op zijn tenen om confrontaties te voorkomen. Jullie cirkelen allemaal voorzichtig om hem heen, dat kost bergen energie en dat kan toch echt niet de bedoeling zijn. Bovendien mag hij leren er anders mee om te gaan, maar hoe?

Oordelen

Anderen hebben veel commentaar op je manier van opvoeden. Het zou minder soft mogen, strenger, zeggen ze dan. Over het algemeen weet je prima wat jouw kind nodig heeft en laat je ze kletsen, maar toch ga je steeds vaker twijfelen. Je voelt je erg wankel als moeder en dat is doodvermoeiend.

Alles geprobeerd

Je hebt al heel veel geprobeerd om je zoon of dochter te helpen anders met gevoelens en emoties om te gaan. Negativiteit negeren, positiviteit belonen, praten, het bij hem laten, het bij jezelf zoeken enz. Niets werkt. Je gunt je kind een liefdevol thuis en een trotse moeder. Nu is er vooral strijd en frustratie.

Er moet iets gebeuren.

De sfeer thuis is om te snijden en je gaat soms met tegenzin naar huis na een dag werken. Je merkt dat het steeds lastiger wordt om de goede kanten van je kind te zien en dat breekt je moederhart. Er is echt iets nodig om uit die negatieve spiraal te komen.

Zij gingen je voor

Recensies

Recente blogs

Even slikken en weer doorgaan

Wie kent deze regel uit een van de nummers van Marco Borsato niet? Het is een zeer Nederlandse of wellicht gewoon menselijke reactie op een h...

Mijn kind ontploft bijna elke dag

Ze kijkt me aan en het is bijna alsof ze me smeekt het alsjeblieft op te lossen. Nu. Alsof ze van me verlangt dat ik Het Grote OpvoedHand...

Kindercoach

Gevoelige kinderen: Meesters in aanpassen

Voor mij was de tijd op de lagere school (zo oud ben ik ja!) niet fijn. Het was ook niet persé negatief, ik wist niet beter, maar hoorde er...

Ik voel me schuldig

Als ze binnenkomt straalt de kamer. Ze geeft me een stevige hand, gaat zitten op de stoel die haar man galant voor haar aanschuift en kijkt m...

Ik heb HSP ontdekt. En nu?

Sinds kort organiseer ik ochtenden voor moeders die net hebben ontdekt dat hoogsensitiviteit bestaat. Omdat ik me nog als de dag kan herinner...

ruimte nemen

Ruimte nemen

Ken je dat? Dat een vriendin zo vol  is van haar verdriet, dat jij je eigen verdriet maar even voor jezelf houdt? Of dat je écht van plan was ...