Categorie archief HSP

doorJanina

Over voeding, maar dan anders

Onze jongste zoon heeft een beetje een valse start gehad en de eerste twee jaar van zijn leven stonden veelal in het teken van onverklaarbare koortsen, niet goed eten en drinken, niet goed groeien en nauwelijks slapen. Hij en zijn buik hebben het zwaar gehad en een van de “naweeën” is problemen met voeding.

Mijn hart breekt
Zowel voor hem als voor ons zat er gedurende een lange tijd een flinke lading op eten. Hij at heel slecht en we hebben alle tips en tricks uit alle boeken en alle hoeken 47 keer uitgeprobeerd. Zonder het gewenste resultaat. Toen hij 5 was, zat hij regelmatig huilend aan tafel “Ik wíl wel, maar ik kán niet eten.” Mijn hart breekt nog altijd als ik eraan terugdenk.

Wat uiteindelijk de oorzaak was, zullen we nooit weten. Wat de oplossing was eerlijk gezegd ook niet. Het zal een combinatie van al die verschillende tips en tricks zijn. En natuurlijk zijn groei. Wel weten we ondertussen dat het goed met hem gaat. Gelukkig al heel lang en ook geniet hij sinds een ruim jaar van verschillende gerechten en smaken. (hij is bijna 7 als ik dit schrijf)

Feest!
Vandaag is het woensdag en had hij een feestje. Een van zijn vrienden was jarig geweest en samen met een groepje kinderen gingen ze lekker pannenkoeken eten en een speurtocht houden. Na afloop wordt onze zoon opgehaald door oma. Ook een feestelijke gebeurtenis, want als gevolg van de maatregelen en haar leeftijd was ze een paar weken niet bij ons geweest.

Hij is helemaal door het dolle heen. Blij, uitgelaten, druk, moe. Ik zie de walletjes onder zijn stralende ogen. Als we aan tafel gaan, krijgt hij geen hap door zijn keel. “Heb je geen honger liefje? Of vind je het niet zo lekker?” “Het eerste,” antwoordt hij. Gelukkig begrijpen wij hoe dat werkt bij onze gevoelige jongste. Hij zit gewoon vol van alle indrukken van de dag en er kan geen hap meer bij. Hij drinkt zijn water en gaat na het eten in bad en lekker naar bed. Geen onvertogen woord.

Ook dit is overprikkeling
Dit zijn de momenten dat ik zo dankbaar ben dat wij weten wat HSP is en hoe dat er bij onze jongens uit ziet. Dit is dus een van die uitingen. Hoe verleidelijk is het om op dit soort momenten de strijd aan te gaan? Of met een rotgevoel de tafel af te ruimen? Wij hebben hier alle vier helemaal geen last (meer) van. Per saldo eet onze lieverd voldoende, groeit hij goed en is hij actief. Vandaag was hij vol van alle feestelijkheden en morgen eet hij weer gewoon. Alle vertrouwen.


Herken je dit? Wat doet dit met je als je dit leest? Wil je er iets over delen?

doorJanina

De kracht van water

heimwee


Soms zijn tips al zo in je systeem ‘ingeroest’, dat je bijna vergeet om ze te delen! Zo ook de tips die ik vandaag met je wil delen over de kracht van water. Veel hoogsensitieve mensen zitten veel en vaak in hun hoofd. Denken gebeurt met ons hoofd, maar ook het merendeel van de zintuigen vinden we op en aan het hoofd, denk aan onze oren en neus. Natuurlijk is het verstandig om je hersenen in te zetten en is het goed je hoofd te voeden, maar wij hebben nogal de neiging hierin door te slaan. Als we teveel nadenken, piekeren, malen, analyseren, dreigt kortsluiting omdat ons hoofd vol loopt. Dit is een zeer groot en belangrijk thema binnen HSP.

Een van de dingen die je kunt doen om je meer bewust te zijn van je lichaam, is de kracht van water voor je te laten werken. En alles wat je in je lichaam zit, zit je niet meer in je hoofd. Zo simpel is het! Ik geef je een paar manieren waarmee je kalmer kunt worden door water.

Douche
Wist je namelijk dat het een heel goed idee is om na een dag hard werken (op school, thuis of elders) een douche te nemen? (ook -of misschien juist- als je thuis werkt, kan dit je helpen om van je werkmodus in je privémodus te komen) Los van de ontspanning voor je spieren en de warmte die fijn voelt, is het ook een zeer effectieve manier om de spanningen en indrukken van de dag van je af te laten spoelen. Samen met het water (dat je dan in gedachten ook nog eens alle kleuren van de regenboog kunt geven, maar misschien is dat meer mijn ding dan het jouwe..) Je zult echt merken dat je je na een douche opgefrist en vrij van de zware energieën van de dag voelt. Dit geldt uiteraard ook voor je kinderen! Maak hier dus gebruik van, gebruik ook woorden om uit te leggen hoe het zou kunnen helpen. Taal laat het bewustzijn groeien en het is fijn als ze in het vervolg kunnen duiden wat ze nodig hebben als ze zich overprikkeld of moe voelen.

Polsen
Mocht het wat tijd of locatie betreft niet mogelijk zijn om een douche te nemen, kan een kraam met stromend water ook een oplossing bieden. Even met je polsen onder de koude kraan, is namelijk ook een heel fijne manier om te ontprikkelen. Letterlijk even afkoelen doet vaak wonderen voor onze heethoofdjes. Het koude water brengt de aandacht naar het lijf en dat betekent automatisch dat we minder in ons hoofd zijn. En dat is nou precies de bedoeling.

Drinken
Tot slot is het echt belangrijk voor ons lichaam om voldoende water te drinken. Limonade en thee zijn geen water! Leef je kind voor dat je water drinkt, het reinigt en het voedt. Bovendien zul je misschien merken dat je minder vaak hoofdpijn hebt.



Hoe laat jij water voor je werken? Ben je je bewust van de helende werking ervan? Is er iets dat je na het lezen van dit stuk anders gaat doen? Laat je het me weten?




doorJanina

Over moeilijk denken en doen

Ik ben erg goed in veel te moeilijk denken. Jij ook? Vroeger op school al, maar ook nu in gesprekken, ligt het bij altijd op de loer dat ik te snel ga en belangrijke basisstappen oversla. Bijna standaard als ik vroeger een proefwerk terugkreeg en de antwoorden zag, schoot er door mijn hoofd “Echt? Bedoelden ze dat!? Dan heb ik weer veel te moeilijk lopen doen. Dat antwoord wist ik natuurlijk heus wel!” Vaak lag voor mijn gevoel mijn eerste ingeving te veel voor de hand, ik kon me niet voorstellen dat dat het goede antwoord kon zijn. En 9 van de 10 keer ging het dus juist mis, omdat ik niet dat antwoord gaf. Herken je dat?

Denken in beelden

Wij gevoelige, slimme beelddenkers (ik denk namelijk dat hierin deels de oorzaak ligt) hebben een andere manier van dingen zien, van dingen benaderen. Ooit volgde ik een opleiding en de vraag bij een tentamen was “Wat is kinderopvang?” Ik ging helemaal los en schreef tig A-4tjes vol over sfeer en thuis en ontwikkeling en talenten en geborgenheid en veiligheid en voeding en ontspanning en spelen en ouderschap en opvoeding en over nog veel meer. Dikke vette onvoldoende. De definitie stond ergens in een kader van het boek dat ik had bestudeerd. Een definitie van één regel, als ik het me goed herinner was het zoiets als “Kinderopvang is opvang voor kinderen die zo veel mogelijk op een thuissituatie lijkt, waar wordt gespeeld, geslapen en gegeten volgens een bepaald ritme en regels.” Tja.. Dat dekt voor mij totaal niet de lading, maarja, dat was wel het gewenste antwoord en dat van mij was dus niet goed.

Fout?

Op Facebook volg ik Meester Mark, ken je die? Hij post regelmatig antwoorden van kinderen op vragen die eigenlijk anders bedoeld zijn. Zo zag ik laatst een opdrachtje voorkomen waarbij van het kind werd gevraagd om de helft van de kippen te kleuren. Er waren 6 kippen getekend. Het idee was dat je er dus 3 inkleurde, maar dit kind kleurde van alle kinderen de helft.

Is dat dan fout? Of is er wellicht in de manier van vragen ruimte gelaten voor verschillende opvattingen?

Niet grappig

Ik denk het laatste. Nu zijn dit redelijk onschuldige voorbeelden, er wordt ook smakelijk om gelachen. Maar als jij het kind bent dat het steeds verkeerd doet, maar geen idee hebt hoe het dan wel moet, is de grap er snel af. Niet zelden wordt deze kinderen zelfs verweten dat ze zich bijdehand gedragen, en dat ze heus wel begrijpen wat de bedoeling is. Nou euh. Nee dus, anders hadden ze het wel gedaan he?

Hooggevoelige kinderen hebben vaak juist heel erg het verlangen om aan verwachtingen te voldoen, ze willen het zo graag goed doen. En ze willen -meestal- al helemaal niet in het middelpunt van de belangstelling staan om iets wat ze fout hebben gedaan. Echt niet.

Het heeft alles te maken met communicatie en met hoe we onze hersenen laten werken. De een hoort en ziet nu eenmaal iets anders dan de ander.

Even checken

Ik heb geleerd het te checken als ik twijfel of ik de vraag goed begrijp. In contact met klanten, als ik een training volg en ook in gesprek met mijn kinderen. Dat checken is echter als kind nog heel spannend en bovendien komt het niet in hun hoofdjes op dat er ook andere manieren zijn om dit te zien.

Dus het is aan ons ouders om hen hierop te wijzen. Stel de vragen, check of je elkaar goed begrepen hebt, laat eens zien hoe jij dacht dat je kind het bedoelde als blijkt dat jullie het verschillend hadden opgevat. Laat je oordeel of onbegrip achterwege en leer je kind op ontspannen wijze dat er meerdere manieren van leren en luisteren zijn. Dat het soms goed is om te kijken of je de vraag goed hebt begrepen. Dat het belangrijk is te vragen wat je niet goed hebt gedaan als je 6 kippen voor de helft hebt ingekleurd. Het vraagt moed en een stevige basis om deze vragen te durven stellen. Laten we hier als ouders iets in betekenen. Dan krijgen onze slimme, gevoelige, talige, beelddenkende kinderen een eerlijke kans op zich op een veilige manier op school ontwikkelen. Doe je mee?