Categorie archief Persoonlijk

doorJanina

Gevoelige kinderen: Meesters in aanpassen

Voor mij was de tijd op de lagere school (zo oud ben ik ja!) niet fijn. Het was ook niet persé negatief, ik wist niet beter, maar hoorde er absoluut niet bij en was alleen. Ik begreep mijn klasgenootjes niet en zij mij denk ik ook niet. Het was alsof we een andere taal spraken. Waar ik positieve herinneringen aan bewaar, zijn een paar juffen en meesters. Zij waren heel lief en ik voelde me door hen gezien. Spelen deed ik met mijn buurmeisje. En dat was genoeg.

Meer lezen
doorJanina

De eerste stap

De eerste stap uit de put

De put klinkt misschien wat zwaar, maar er waren echt tijden dat ik me zo voelde. Ik zat vast en was donker. Ik was keihard op zoek naar een manier om in beweging te komen. Ik had geen benul hoe en wat en waarom en waarheen, maar ik wist wel dat ik hier niet wilde blijven.
‘Hier’ was voor mij op dat moment mijn appartement in Amsterdam waar ik 24/7 doorbracht. Ik was aan het revalideren na een operatie na een klaplong. Niet al te spannend, maar niet alles was goed gegaan. Bovendien was die klaplong voor mijn gevoel slechts de helft van mijn probleem destijds. De andere helft zouden we nu burn out noemen.

Meer lezen
doorJanina

“Ik had liever zijn hoofd gezien”

Anderhalf jaar geleden overleed mijn vader. Hij en ik hadden sinds een paar jaar geen contact meer. Er was heel veel gebeurd, nog veel meer niet gebeurd en de afstand was op een gegeven moment -letterlijk en figuurlijk- niet meer te overbruggen.
Vlak voor zijn overlijden kwam hij naar Nederland. Wellicht in de hoop op behandeling (hij was erg ziek), wellicht omdat hij toch in Nederland wilde sterven. Ik heb het hem nooit kunnen vragen, het ging erg snel en deze en andere vragen leken niet meer relevant in de context. Meer lezen